४ जुलै २०११ ….
संध्याकाळी आमच्या पद्धतीप्रमाणे ठीक वेळेवर म्हणजे ७.३० ला आमच्याकरता जादू ठरलेलं आमचं नाटक सहस्रचंद्रदर्शन पुन्हा नव्याने सुरू झालं.
हे नाटक, पात्रबदल किंवा रिप्लेस्मेन्ट्स् करून करायला दिग्दर्शक प्रदीप वैद्य याचा प्रथमतः नकार होता. नाटक खूप सूक्ष्म गोष्टींनी बांधून बसवलं आहे आणि त्या सगळ्या गोष्टी पुन्हा वेगळया लोकांबरोबर बांधता येणं जवळपास अशक्य आहे असं काहीसं तेव्हा त्याच्या मनात होतं आणि ते त्याने बोलूनही दाखवलं होतं. पण अश्या प्रकारे दोन वर्षं गेल्यावर. या वर्षीच्या शिबिरानंतर सहस्र परत करूया या मागणीने जोर धरला आणि प्रदीपलाही काय झालं काय माहित पण तो ही तीन भूमिकांसाठी चक्क नवीन मुलींना घेऊन पुन्हा नाटक बांधायला तयार झाला.
प्रथम श्वेता, दीपा आणि मीना या भूमिका आताही करत असलेल्या पण जुन्या संचातल्या अमृता, संयोगिता आणि सायली यांनी एकेका नव्या मुलीची प्राथमिक तयारी करून घेतली. अशी तालीम जवळजवळ दोन आठवडे झाली. प्रदीप या तालमीच्या जागी फिरकतही नव्हता. आधी खूप प्रश्न पडत होते तो का येत नाही याबद्दल .. पण नंतर त्यानेच सांगितलं की त्याने हे असं ठरवून देण्याचं आणि तिकडे न येण्याचं कारण होतं आणि ते असं की या अश्या तालमीच्या निमित्ताने, या मुलींची या तीन स्त्री पात्रांशी सततची देवाणघेवाण होत राहिल्यामुळे त्यांच्यामधे एक आपुलकी निर्माण होणार होतीच आणि ती प्रदीपला अत्यंत आवश्यक वाटत होती. हे नाटक मूळ ज्या सूक्ष्म गोष्टींनी बांधलेलं आहे त्यापासून ते ढळू न देण्याचा एक प्रकारचा निश्चय किंवा त्याचं नियोजनच यात सुरू झालं आणि खरंच नाटकाच्या नंतर नंतर सुरू झालेल्या विविध प्रवेशांच्या तालमींच्या वेळी आम्ही सगळे एकमेकांकडे एकाच घरातल्या लोकांसारखे पाहू-बोलू लागलो होतो.
या वेळीही तालमी पुन्हा वेगळ्या पद्धतीने झाल्या आणि नाटक पुन्हा जवळपास तसंच उभं राहिलं .. जवळपास हा शब्द इथे अशाकरता, की एखादं नवीन माणूस एखादी भूमिका करतं तेव्हा ती भूमिका नव्या शक्यतांनी भारावली जाते. नाटकाचा आशय, विषयवस्तू यांना काहीही धक्का न लागता, नाटकात घडणार्या प्रत्येक क्षणामधे काहीतरी नवीन घडत असतं .. ते सूक्ष्मच असतं, पण हे सूक्ष्म काहीतरी त्या नाटकाला जिवंत अनुभवाकडे नेऊ लागतं याचा प्रत्यय या प्रयोगाच्या वेळी आम्हा कलाकारांना आला आणि प्रेक्षकांच्या प्रतिक्रियांमधून त्यांनाही तसा अनुभव मिळत गेल्याचं जाणवत आहेच … या नाट्यप्रयोगची काही क्षणचित्रं इथे देत आहोत … आपण हा प्रयोग पाहिलात का ? नसेल पाहिला तर जरूर या आमच्या पुढल्या प्रयोगाला !
आणि प्रयोग पाहिला असेल तर आपली जी काही प्रतिक्रिया असेल ती प्रतिक्रिया इथेच या लेखनाखाली ..
अभिप्राय या सदरात अवश्य द्या !
amol म्हणाले,
ऑगस्ट 6, 2011 at 2:42 pm
namaskar…natak pahila…awadala….vada chirebandi ya natkachi satat aathavan yet hoti…!!!
natkacha prayog rangala pan tarihi thoda suta suta vatat hota….blackput madhye yenara magacha visual chan asala tari tya prakashat disnarya backstage aani natanchya haalchallinmule pratyek scene suta suta vatat hota….praytek scene ganik honari envolvement blackout madhlya halchalinmule vadhanyaaevaji break hot hoti…!!!
sangitaca aankhin chnagal vapar karata aala asata asa vatala..!!!
baki script uttam hota….Gana chi bhumika karnarya natane aankhin bhan rakhun kam karava asa vatata…!!!
set aani light design uttam…!!!
pudhlya prayoga sathi hardik shubhechcha…!!!
pdapune म्हणाले,
ऑगस्ट 8, 2011 at 11:13 सकाळी
Thanks Amol ji ! Aapalee mate aamhaalaa bahumulya aahet ! Vichaar avashya karooch !